Groen, groen, groen, mijn tweede favoriete kleur. Echt waar. Groen brengt mij tot rust. Zowel de kleur als de bomen en de planten. En zoals ik al eerder beschreef op de voorpagina, zo ging het ook met deze collage. Ik was een beetje aan het prutsen met lijm en schaar en allerhande knipsels daarna wat met verf er over heen. Eerlijk gezegd vond ik deze collage in eerste instantie niks en eigenlijk wilde ik ‘m al weggooien. Nu weet ik weer waar deze collage over gaat. En daarom staat hij ook onder Deva.
Groene natuurwezens
Ik heb een vakantiehuisje, aan de rand van een bos met uitzicht over een weiland. Wanneer de stad mij teveel is ga ik daar naar toe. Even op adem komen.
Dit huisje heb ik in 2020 kunnen kopen maar ik had het al wat langer daarvoor “besteld” bij het universum. Dat is weer een verhaal apart. Daar maak ik ook nog wel een keer een collage voor.
Mijn geliefde en ik gingen daar kijken en omdat hij weet hoe ik ben zei hij tegen me: “ga maar even kijken/voelen of er natuurwezentjes zijn“. Dat deed ik, ik stemde er op af en het eerste wat gebeurde toen ik dat deed was een soort fluisterend welkom. Verrukt keek ik naar mijn vriend en zei: “Ze zeggen dat ik welkom ben”.
En dat gevoel heb ik iedere keer als ik daar ben. De boswezentjes begroeten me en heten me welkom. En wat voel ik dan? Een soort tinteling over mijn huid, blijdschap. En een soort extra energie. Iets wat verder gaat dan de heerlijke boslucht.
Mimicri in het groen
Kijk de wezentjes waar ik het over heb zijn soms moeilijk te zien of waar te nemen. Het is een vluchtige beweging, een soort mist, een glinstering en ze zijn erg goed in mimicri. Ze nemen de vorm aan van de omgeving waarin ze thuis horen. Zoals het takkenmannetje waarover ik schrijf op de pagina Deva’s.