Deze collage is niet te koop.
Deze collage heb ik gemaakt voor iemand die heel veel voor de natuur doet. Katja Staring van https://dailygreenspiration.nl
In deze collage heb ik onbewust een ervaring verwerkt van mijn ontmoeting met de deva van een berg in Picos de Europa.
Bovenop de berg
Ik ga naar de top van de berg met de kabelbaan. Het is begin juni, toch ligt overal nog sneeuw. Er lopen veel mensen rond.
Ik zoek een plek waar ik even rustig kan zitten en de natuur kan voelen. Weg van de massa. En na een kwartiertje lopen heb ik het gevonden. Ik ga op een rots zitten en voel de korstmossen onder mijn vingers terwijl ik rondkijk en de schoonheid van de berg bewonder.
Het is voelbaar dat de berg een levend organisme is. Ik krijg het gevoel alsof de rots waarop ik zit een beetje trilt. Ik blijf rustig zitten met mijn ogen dicht. Iets zegt met een vriendelijke stem – open je ogen – dat doe ik – daar staat een gems. Op korte afstand. We kijken elkaar aan. De gems en ik. En weg istie weer. Ik voel van binnen een zacht gelach. Het is groot, enorm en heel erg vriendelijk.
In gesprek
[Ik zeg: Hallo? Ik hoor/voel: Hallo
Ik: Wie ben jij? – B: Ha, ik ben. Hoezo. Ik ben gewoon. Ik ben geen wie. Ik: Oh, jij bent de berg. B: Ja, en nog meer eigenlijk.
Ik: Wat fijn dat ik je mag ontmoeten. Ik word erg blij van je. B: Ik wil je iets laten zien.]
De berg neemt me mee naar het hart van de steen. Alles klopt en bruist van energie. Ik krijg een indruk van het ontstaan van de berg.
Ook krijg ik een indruk van de verbindingen die er zijn met ander gesteente buiten zijn gebied. Hij vertelt me dat er ooit contact was met andere gebergten in Europa.
Dit deel snapte ik niet zo goed. Ik dacht dat hij eenzaam was en hij zei dat dat niet het geval was. Een berg is een berg en geen mens.
Ik grinnik een beetje voor me uit. Ik vroeg of ik overal in de Picos de Europa contact met hem kon maken. Nee, dat was niet het geval. Dit was zijn speciale gebied. Hij was niet het hele gebergte, slechts een deel. De deva vertelt me dat ik contact kan maken met andere plekken wanneer ik daar ben.
Gezicht van de deva
Ik voel me “opgenomen” in de berg en ik voel het “bewustzijn” van de bomen, de planten, insecten en alles wat er op een berg ook maar leeft. Mijn huid tintelt en de haren op mijn lichaam staan rechtop van de energie. Waarna ik uit een lichte trance kom en met andere ogen kijk naar het gesteente en de korstmossen. Het is alsof er een gezicht in de rotsen gevormd is. Ik vraag of het klopt. Weer komt er een vriendelijke lach binnen.
Een beetje ondersteboven wandelde ik verder. Je komt niet alle dagen een berg tegen toch?